PAS tidak khianati rakan tahaluf

Isu kedudukan PAS dalam kerjasama politik Pakatan Rakyat tidak henti-henti diperdebatkan, dalam kerangka sama ada PAS akan kekal dalam PR atau keluar dan bergabung dengan Umno.

Persoalan yang berbentuk spekulasi dan malah fitnah ini telah didengari sejak 2008, dan sejak itulah dakwaan ini tidak putus dinafikan oleh pimpinan tertinggi parti.

Tahun ini, dalam muktamar tahunan di Batu Pahat, Johor, Presiden Datuk Seri Tuan Guru Abdul Hadi Awang dalam ucapan dasar sekali lagi menegaskan yang PAS kekal bersama PR.

Pada masa sama, beliau turut mengingatkan rakan tahaluf agar menghormati PAS, tidak membelakangi PAS dalam menghasilkan sebarang "rancangan besar," sentimen yang dirasai ramai dalam parti berhubung rancangan Langkah Kajang.

Rancangan menukar menteri besar Selangor dan meletakkan pemimpin lain tidak dipersetujui oleh PAS yang melihat tidak ada keperluan untuk tindakan ini - yang merupakan satu rancangan besar - dilaksanakan.

Abdul Hadi mengingatkan ahli yang tahaluf siyasi bersama PR ialah sesuatu yang perlu diteruskan dengan istiqamah, tetapi dengan memastikan parti menjadi lebih kuat hasil kerjasama ini.

"Tahaluf yang dilaksanakan ini mestilah memperkuatkan parti, dan bukan sebaliknya. Amat malang sekiranya tahaluf ini menyebabkan ada pihak yang cuba melemahkan kita, mengkucar-kacirkan kita, sehingga ada yang pening dan mabuk lantaran sanggup berlawanan sesama sendiri," tegas Abdul Hadi, merujuk kepada sikap sesetengah ahli yang kuat dipengaruhi agenda pihak di luar parti hingga menjejaskan parti sendiri.

Beliau turut mengingatkan yang perjuangan PAS ialah perjuangan Islam yang berpaksikan aqidah tauhid, dan bukan perjuangan politik biasa.

Selari dengan itu, beliau menegaskan yang PAS sememangnya bersama PR dan tidak akan khianat, menolak dakwaan PAS mahu bersama Umno sebagai fitnah.

"Sepanjang sejarah perjuangan PAS, kita tidak pernah khianat kepada rakan tahaluf kita, maka kita minta rakan tahaluf kita juga tidak memgkhianati tahaluf ini.

"Sebagai sebuah parti politik besar, apa jua rancangan besar mestilah diputus bersama sebelum ianya dilaksanakan," tegas Abdul Hadi.

"Dalam masa yang sama, saya ingin menegaskan bahawa tohmahan kononnya PAS mahu menyertai Umno atau bergabung dengan Umno menyertai BN adalah api fitnah yang dicetus oleh mereka yang tidak bertanggungjawab untuk merosakkan reputasi perjuangan Islam dan memecah belahkan keutuhan jamaah kita," tegasnya lagi.

"Namun sebagai sebuah jamaah Islam yang membawa rahmat kepada semua, kita tetap berpegang kepada prinsip Islam dan terus beristiqamah untuk memelihara perpaduan ummah berasaskan tali Allah."

PAS kebelakangan ini sering dipersoalkan dan didakwa mahu bekerjasama dengan Umno dalam mengekalkan kerajaan di Selangor, sebagai lanjutan dakwaan-dakwaan sebelum ini.

Penegasan terbaharu Abdul Hadi ini menjawab sekali lagi dakwaan yang PAS mahu bersama dengan Umno dengan jawapan tegas yang PAS tidak mengkhianati tahaluf siyasi. - September 18, 2014

Akta Hasutan hangatkan persaingan liberal-konservatif dalam Umno

Oleh HARIS ZALKAPLI

Tiga tahun lalu, Perdana Menteri Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak mengambil satu tindakan mengejutkan apabila memansuhkan Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960, ISA, dalam suasana negara menunggu Pilihan Raya Umum ke-13.

Tindakan Najib itu menggerakkan pemerintah Umno dan Barisan Nasional ke arah yang lebih liberal, sehingga mencetuskan kegusaran dalam parti itu yang sebahagian besar ahlinya cenderung konservatif.

Pada masa itu, ramai pemerhati melihat dengan optimis tetapi berhati-hati terhadap tindakan berani Najib yang tidak dijangka itu.

Dalam parti, tindakan memansuhkan ISA yang dilihat sebagai satu instrumen penting untuk memelihara keselamatan negara dilihat sebagai satu lagi tindakan yang menunjukkan kecenderungan liberal Najib.

Najib mula dilihat berkecenderungan lebih liberal apabila memunculkan retorik 1 Malaysia yang dilihat sebagai didasari atau bersumber fahaman liberal, yang tidak selari dengan pegangan ketuanan Melayu yang dipertahankan Umno selama ini.

Debat berhubung Akta Hasutan 1948 hari ini sekali lagi menghangatkan persaingan liberal dan konservatif dalam Umno, yang berlangsung dengan sengit dalam era Najib yang mencabar ini.

Gelombang pendakwaan menggunakan Akta Hasutan yang sedang berjalan ini memperlihatkan Najib sebagai pemimpin yang semakin autoritarian, tetapi pada masa sama beliau menunjukkan yang akta itu akan diganti dengan Akta Keharmonian Nasional yang dilihat sebagai lebih disenangi kelompok liberal di dalam dan luar parti.

Kelompok konservatif tidak mahu Akta Hasutan dimansuhkan kerana menganggapnya sebagai penting untuk memelihara kesejahteraan negara.

Selepas ISA dimansuhkan, konservatif melihat pemansuhan Akta Hasutan akan meruntuhkan satu lagi benteng penting pertahanan keselamatan dan keharmonian negara.

Najib pada 11 Julai, 2012 berjanji yang Akta Hasutan akan digantikan dengan Akta Keharmonian Nasional. "Melalui pemansuhan dan penggubalan rang undang-undang yang sedang berjalan, kerajaan mahu memastikan ruang demokratik yang mencukupi disediakan untuk perbezaan pendapat serta persaingan idea," kata Najib dipetik Bernama.

"Pucuk pangkalnya, kita mahu mencipta sebuah Malaysia yang mana prinsip hak asasi manusia dijunjung, kebebasan individu untuk menyatakan pendapat secara terbuka diraikan, seraya kepentingan individu dan komuniti diimbangi."

Sentimen menyokong Akta Hasutan ini diwakili oleh tokoh Melayu konservatif Datuk Ibrahim Ali yang lantang menyuarakan penentangan terhadap usaha memansuhkan akta tersebut. Beliau dilapor berkata akta ini masih diperlukan untuk mencegah perkara yang boleh mengancam keselamatan negara.

Beliau yang juga pengerusi Jawatankuasa Penyediaan Memorandum Perpaduan Nasional turut menggesa Akta Hasutan ditambahbaik untuk menangani hasutan dan penghinaan agama yang dilakukan di media sosial.

"Cegah sebelum musnah. Kalau pemimpin Umno dah faham apa dalam fikiran orang Melayu, ini petanda baik. Masih ada talian hayat. Kekalkan dan tambah baik Akta Hasutan," katanya dipetik Astro Awani.

Beliau berkata demikian menyokong kenyataan Timbalan Perdana Menteri Tan Sri Muhyiddin Yassin yang dilapor berkata kerajaan sedia meminda Akta Hasutan dan undang-undang lain bagi menangani penghinaan dan hasutan di media sosial.

Muhyiddin dilihat sebagai mewakili kelompok konservatif dalam Umno, yang mendapat sokongan bekas Perdana Menteri Tun Dr Mahathir Mohamad, yang menjadi pengkritik kuat terhadap kecenderungan liberal Perdana Menteri Najib dan kemaraan tokoh-tokoh liberal dalam Umno seperti Khairy Jamaluddin Abu Bakar.

Kritikan terhadap Najib dan liberal dalam Umno juga muncul ekoran kenyataan Datuk Saifuddin Abdullah, ketua pegawai eksekutif Yayasan Kesederhanaan Global, GMMF, sebuah badan yang dibina untuk melonjakkan imej moderat Najib di peringkat antarabangsa.

Saifuddin mengambil pendirian menyokong pemansuhan Akta Hasutan dan digantikan dengan Akta Keharmonian Nasional, dan secara konsisten menulis di Twitter menyertai kempen memansuhkan Akta Hasutan.

Saifuddin menunjukkan sokongan kepada akademik Universiti Malaya yang didakwa, Azmi Sharom, dan menganggap pendakwaan itu menyekat kebebasan akademik.

Beliau menganggap pelaksanaan Akta Hasutan kini sebagai bersifat drakonian dan selektif.  Katanya, Najib perlu disokong untuk memansuhkan Akta Hasutan. "Rakyat perlu menggalakkan dia untuk melakukannya. Tidak semua orang di sekeliling Najib mempunyai pemikiran yang sama dengan dia. Jika beliau mahu melakukannya, maka rakyat harus memberi sokongan kepada mereka," katanya dipetik media.

Saifuddin tewas di kerusi Parlimen Temerloh dalam Pilihan Raya Umum ke-13 tahun lalu, dengan sebahagian puncanya ialah penolakan ahli-ahli Umno terhadapnya ekoran kecenderungan liberal beliau.

Akta Keharmonian Nasional terus menerima reaksi bercampur-campur daripada kalangan ahli Umno dan tokoh-tokoh Melayu.

Bekas Ketua Hakim Negara, Tun Abdul Hamid Mohamad pada Julai lalu dilapor berkata Majlis Konsultasi Perpaduan Negara yang menyumbang kepada penggubalan Akta Keharmonian Nasional dikuasai kelompok liberal.

Abdul Hamid yang menolak tawaran mempengerusikan majlis itu dilapor berkata majlis itu dibimbangi diperalat untuk menghakis hak orang Melayu dan kedudukan agama Islam.

"Saya takut kiranya saya akan menjadi 'pengkhianat' kepada bangsa Melayu dan agama Islam," beliau dipetik berkata.

Satu pandangan konservatif turut disiarkan akhbar Umno, Utusan Malaysia julai lalu, tulisan pemerhati politik, Datuk Ahmad Faris Abdul Halim.

Beliau menegaskan, "Kita sememangnya cukup bimbang sekiranya Rang Undang-Undang Harmoni Nasional yang bakal menggantikan Akta Hasutan 1948 terlampau menjulang Perkara Lapan Perlembagaan Persekutuan.

"Perkara Lapan yang memperuntukkan kesamarataan itu sehinggakan mengetepikan pula empat perkara sensitif dalam Perlembagaan Persekutuan, iaitu Bahasa Kebangsaan (Perkara 152), kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera (Perkara 153), kedaulatan Raja-Raja Melayu (Perkara 181) dan Bahagian III berkaitan kerakyatan (Perkara 14-30).

"Kekhuatiran ini pada dasarnya berasas kerana kelihatannya ketika ini yang berlegar-legar dalam fikiran sebahagian ahli berfahaman liberal dalam Majlis Konsultasi Perpaduan Negara agak menjurus untuk menguar-uarkan Perkara Lapan Perlembagaan Persekutuan," tulisnya.

Kritikan keras terhadap Najib bakal meningkat lagi ekoran perkembangan terbaharu ini, dan ini diburukkan lagi oleh kemerosotan hubungan beliau dengan Mahathir kebelakangan ini.

Wartawan veteran Abdul Kadir Jasin pada April lalu menegaskan yang lawatan Presiden Amerika Syarikat Barack Obama bertemu Najib dijelaskan oleh dasar liberal yang dilaksanakan Najib.

Debat berhubung isu pemansuhan Akta Hasutan ini, dan penggubalan Akta Keharmonian Nasional kini menunjukkan dengan jelas perbezaan pemikiran dalam kalangan liberal dan konservatif dalam Umno, dan menjadi ujian terkini terhadap Najib dalam usahanya melaksanakan perubahan ke arah yang lebih liberal untuk memelihara kedudukannya. - September 9, 2014

Kenapa Dyana Sofya kalah di Teluk Intan

Pilihan raya kecil Parlimen Teluk Intan telah berakhir dengan kemenangan calon Barisan Nasional daripada Parti Gerakan, Datuk Mah Siew Kieong, merampas kerusi parlimen itu daripada DAP yang memenanginya dalam dua pilihan raya umum sebelum ini.

Mah menang dengan majoriti 238 undi apabila memperolehi 20,157 undi berbanding calon DAP, Dyana Sofya Mohd Daud mendapat 19,919 undi.

Kemenangan ini menjadi satu pencapaian besar kepada Gerakan, memandangkan kerusi ini boleh disifatkan sebagai satu kawasan yang agak selamat bagi DAP.

M Manogaran daripada DAP memenangi Parlimen Teluk Intan dalam Pilihan Raya Umum ke-12 dengan memperolehi 18,486 undi, mengatasi Mah yang mendapat 17,016 undi.

Mah sekali lagi tewas pada Pilihan Raya Umum ke-13, apabila hanya mendapat 20,086 undi, berbanding calon DAP Seah Leong Peng yang memenangi 27,399 undi. Seorang lagi pesaing, calon bebas Moralingam Kannan mendapat 279 undi.

Teluk Intan menyediakan peluang kedua selepas Kajang untuk pengundi di negara ini menunjukkan faktor kaum bukan penentu dalam pilihan raya, seperti yang disebut oleh pemimpin-pemimpin parti politik sebagai menolak politik berasaskan kaum.

Tetapi, ternyata pengundi mempunyai pelbagai faktor untuk dipertimbangkan, dan Mah nampaknya mempunyai faktor-faktor yang dikehendaki oleh sebahagian besar pengundi Teluk Intan.

Dilihat dari sudut pengundian berdasarkan kaum, keputusan memberi gambaran yang pengundi Cina mengundi "bakal menteri besar" di Kajang dan "bakal menteri kabinet" di Teluk Intan.

Pengundi Cina di Teluk Intan - yang mengundi dan yang memilih untuk tidak mengundi - kelihatan mempunyai pertimbangan pragmatik tersendiri dalam membuat pilihan dalam pilihan raya kecil ini.

Pelbagai faktor telah ditimbulkan sebagai punca kekalahan Dyana, seperti faktor kaum dan agamanya. Isu berkaitan hukum syariah termasuk hudud yang disebut sebagai satu punca bukan sahaja memberi kesan kepada pilihan raya, tetapi masih berterusan hingga selepas tamat pilihan raya, antara pemimpin PAS dan DAP.

Imej awal kemunculan Dyana kelihatan telah memberi kesan kepada hubungan PAS dengan DAP. Beliau muncul dalam keadaan tidak bertudung dan laporan beliau "menolak hudud" terbit pada masa awal kempen Teluk Intan.

Isu ini mungkin dilihat sebagai remeh oleh sesetengah pihak, tetapi sensitiviti parti-parti yang beragam dalam kerjasama Pakatan rakyat yang berbeza-beza membolehkan pelbagai isu memberi kesan kepada pihak yang terlibat.

Hal ini telah memberi kesan kepada penglibatan dan komitmen PAS dalam kempen pilihan raya kecil ini, terutama melibatkan kelompok yang lebih konservatif dalam PAS.

Bangsa dan agama Dyana telah memberi kesan kepada kedua-dua PAS dan DAP, seperti penjelasan berhubung pendirian beliau menolak hudud dan penerimaan pengundi Cina tempatan terhadap anak muda Melayu ini.

Ini turut dinyatakan oleh Setiausaha Agung DAP Lim Guan Eng sendiri, mengakui yang percubaan kali ini tidak mendatangkan hasil seperti yang diharapkan. Lim dilapor berkata penurunan undi Cina mungkin disebabkan Dyana seorang Melayu.

DAP melihat tindakan meletakkan calon berbangsa Melayu ini sebagai satu usaha membawa politik baharu yang tidak berasaskan kaum, dan akan diterima pada masa depan. Pencalonan Dyana disifatkan sebagai satu pelaburan untuk masa depan.

Mungkin yang paling menjejaskan kepada masyarakat Cina ialah kaitan beliau dan ibunya dengan pertubuhan Perkasa, sehingga mempunyai hubungan yang baik dengan Datuk Ibrahim Ali. Banyak gambar yang menjelaskan hubungan ini telah terdedah sepanjang kempen.

Isu ini pula ditimbulkan berkali-kali dan terus hidup hingga ke saat-saat akhir kempen, tanpa jawapan yang meyakinkan daripada Dyana. Malah, jawapan beliau mendedahkan lebih banyak kekusutan.

Tindakan ibu beliau keluar daripada Perkasa membuktikan penglibatan dalam pertubuhan itu, dan menimbulkan persoalan sama ada adakah beliau bertindak sedemikian selepas pendedahan penglibatan beliau dibuat, dan adakah tindakan sama akan dilakukan sekiranya hal ini tidak terdedah.

Tidak kurang penting yang menjadi sebab kekalahan Dyana ialah politik dalaman DAP sendiri, disebabkan faksi-faksi yang bersaing dalam politik parti di negeri Perak.

Dyana bukan pilihan utama kumpulan-kumpulan utama dalam DAP di Perak, dan dibawa oleh Lim Kit Siang untuk bertanding di Teluk Intan. Beliau berdepan lawan seorang pemimpin veteran dan jauh lebih dikenali penduduk Teluk Intan. Kesemua faktor ini akhirnya menyebabkan kekalahan Dyana, walaupun dengan undi yang kecil.

Teluk Intan telah menunjukkan satu cabaran besar dalam menangani sensitiviti antara parti dalam Pakatan yang mudah terusik, dan sensitiviti pengundi terhadap pelbagai faktor, yang berkait dengan pertimbangan pragmatik kehendak setempat.

Semua ini menyediakan satu kes penting untuk dinilai oleh parti-parti Pakatan dalam menuju Pilihan Raya Umum ke-14. - Jun 3, 2014

Tragedi Memali: Selamatkan Musa, salahkan Mahathir?

Laporan Tun Musa Hitam mendedahkan yang Tun Dr Mahathir Mohamad berada di Malaysia - dan bukan di China seperti diterima selama ini - semasa peristiwa Memali pada 19 November, 1985 telah mencetuskan satu kegemparan baharu dalam politik negara.

Kegemparan, atau kekecohan ini berlaku akibat satu pemahaman dan tanggapan baharu berhubung isu ini, yang dari sudut tertentu terpisah daripada gambaran keseluruhan sejarah peristiwa berdarah itu.

Satu persepsi yang kelihatan agak berleluasa ialah kecenderungan seolah-olah menyelamatkan Musa daripada dosa Memali dan pada masa sama mengambil kesempatan daripada pendedahan ini untuk meletakkan Mahathir dalam posisi defensif.

Pemahaman baharu ini telah membawa satu perspektif yang tidak tepat dalam menilai peristiwa yang telah lama dijadikan bahan untuk menilai PAS secara negatif itu.

Pertangungjawaban berhubung tragedi itu perlu dikongsi secara kolektif oleh pemimpin-pemimpin pemerintah pada masa itu, kerana hal ini tidak boleh dielakkan.

Apa yang berlaku di Memali perlu dinilai sebagai satu tindakan kolektif pentadbiran Mahathir pada masa itu, dan dilihat berdasarkan realiti pada masa itu.

Perkembangan terkini telah banyak merubah pandangan tentang peristiwa Memali, termasuk kemungkinan aliansi politik baharu melibatkan Musa dan usaha mengeksploit peristiwa itu untuk kegunaan politik pada masa ini.

Pendedahan Musa ini dilihat dari satu sudut perkembangan politik terkini menjadi satu senjata terbaharu musuh-musuh politik Mahathir untuk menyerang bekas perdana menteri itu.

Pada masa sama, pendedahan ini juga memainkan peranan dalam pemulihan imej Musa yang kelihatan telah semakin diterima ramai dalam kalangan pembangkang, terutama kumpulan yang berhaluan liberal.

Musa kelihatan semakin diterima ramai pihak yang tidak sehaluan dengan parti pemerintah kerana imejnya yang masih relatif baik, dan dinilai sebagai seorang tokoh yang melangkaui sentimen politik kepartian.

Dan pada peringkat yang lebih rendah, beliau diterima baik kerana kesediaannya bertembung dengan Mahathir dalam hal ini.

Suasana politik tahun 1980-an menyaksikan pertembungan sengit Islamis dengan kelompok sekular, yang jauh lebih sengit dan ganas, berbeza dengan suasana sekarang yang menyaksikan garis pemisah ideologi yang lebih kabur antara Islamis PAS dan etnonasionalis sekular Umno.

Pertembungan PAS dan Umno pada masa itu hampir tidak ada pengecualian ialah pertembungan ideologi yang sengit, menyaksikan Umno yang sekular memusuhi kuat pegangan Islam PAS, dengan hujah-hujah yang jelas menunjukkan penolakan.

Memudahkan penilaian Memali dengan menumpukan pada peranan Mahathir dan Musa, misalnya untuk melihat siapa yang sebenarnya lebih bertanggungjawab hanya melarikan daripada isu besar yang sebenarnya menjelaskan pertembungan di Memali. - April 1, 2014

Kajang antara pemulihan MCA dan kebimbangan Umno

Oleh JOHARI M

Barisan Nasional telah memutuskan untuk meletakkan Datin Paduka Chew Mei Fun, naib presiden MCA bertanding merebut kerusi Dewan Undangan Negeri Kajang, bersaing dengan nama-nama besar seperti Datuk Seri Anwar Ibrahim dan Datuk Zaid Ibrahim, yang telah menyatakan hasrat untuk bertanding.

Jelas sekali apa yang menjadi penilaian utama BN dalam meletakkan calon MCA ialah harapan merebut undi kaum Cina yang merupakan sekitar 40 peratus pengundi di kawasan itu.

Perkiraan ini sekali pandang nampak seperti strategi yang baik, tetapi apabila dilihat dengan lebih mendalam mendedahkan kaum Cina di Kajang kepada satu dilema dan implikasi yang negatif.

Calon Dun Kajang sebelum ini ialah wakil Cina daripada PKR, yang telah meletak jawatan dan memberi laluan kepada Anwar, pemimpin Pakatan Rakyat berbangsa Melayu.

Pengundi Cina Kajang dijangka memberi undi secara blok kepada Anwar, atas merit beliau sebagai pemimpin PR yang dilihat sebagai boleh memelihara kepentingan mereka tanpa mengira bangsa.

Calon daripada MCA dinilai mampu mencabar Anwar dan calon lain berdasarkan MCA yang telah agak pulih dan diharap mampu menarik kembali sokongan kaum Cina yang pada Pilihan Raya Umum ke-13 yang lalu meletak sepenuh harapan pada PR.

BN berharap perletakan jawatan wakil rakyat Kajang sebelum ini dan penyerahan kerusi itu kepada Anwar dilihat secara negatif oleh kaum Cina, dan akan membuat undi protes.

Sekiranya MCA menang, BN akan meraikan satu kejayaan yang mengejutkan dan menggembirakan, tetapi corak pengundian itu akan menunjukkan yang kaum Cina hanya mahu mengundi kaum mereka sendiri sahaja.

Hal yang sama juga sekiranya undi MCA meningkat dan majoriti kemenangan PR merosot berbanding PRU 13 yang lalu. Hakikat itu akan dapat dieksploit.


Perkiraan ini memberi gambaran tentang tanggapan BN terhadap pengundi Cina bukan sahaja di Kajang tetapi di seluruh negara, bahawa perkiraan kaum ialah yang paling penting.

Pilihan BN meletakkan calon daripada kaum Cina telah meletakkan pengundi Cina Kajang dalam persoalan yang boleh mencetuskan isu yang sukar kepada mereka.

Dalam persaingan di Kajang, Anwar nampaknya mempunyai kelebihan paling banyak, kerana sejak awal telah mengumumkan akan bertanding, tindakan yang menunjukkan kesungguhan dan tekad untuk mewakili rakyat Kajang.

Anwar turun bertemu orang ramai dan mengeluarkan kenyataan-kenyataan berhubung masalah setempat dan nasional, menunjukkan kesungguhan beliau.

Kehadiran beliau di Kajang sejak awal juga memberi kelebihan kerana paling awal bertemu rakyat Kajang dan membina hubungan, pada masa BN lambat membuat keputusan dan pada satu ketika kelihatan ketiadaan calon yang mempunyai kualiti boleh menang hingga muncul cadangan meletakkan jaguh badminton nasional Lee Chong Wei.

Sebab BN tidak meletakkan calon Umno dijangka disebabkan perkiraan yang hampir sama, yakni kerana tidak yakin kaum Cina akan memberi sokongan kepada calon Umno.

Pengundi Melayu yang membentuk majoriti juga tidak diyakini dapat memberi undi kepada Umno, kerana sokongan kuat kepada PR yang telah menunjukkan kemampuan menggantikan BN sebagai kerajaan di Putrajaya.

Pada PRU 13, Umno dihukum kerana mengambil kerusi yang selama ini ditandingi oleh MCA. Umno nampaknya tidak mahu hal ini berulang di Kajang, dan mungkin melihat tidak ada calon Melayu Umno yang mampu berdepan dengan Anwar, terutama dalam merebut sokongan kaum Cina.

Pilihan raya kecil Kajang itu nanti akan menjadi satu referendum kepada sokongan kaum Cina kepada MCA dan BN, selepas hampir setahun PRU 13 berlalu. - Februari 21, 2014

Krisis air dan krisis politik Selangor

Cuaca panas yang berpanjangan di negara ini mula menampakkan kesan politiknya apabila kerajaan Pakatan Rakyat di Selangor mula dilihat dijadikan sasaran untuk dipersalahkan.

Media elektronik dan media cetak yang pro-Barisan Nasional telah bersama mengangkat kemungkinan krisis air berlaku sekiranya cuaca panas berterusan dan bekalan air merosot.

Antaranya, laporan akhbar Umno, Berita Harian pada 14 Februari mengaitkan kemungkinan krisis air di Lembah Klang dengan apa yang dianggap sebagai kegagalan kerajaan negeri Selangor menyelesaikan isu pembinaan loji air baharu.

Akhbar Berita Harian di muka depannya memaparkan gambar air yang surut di sebuah ampangan dengan tajuk Akibat Degil: Lembah Klang Tidak Akan Berdepan Risik Catuan Air Jika Kerajaan Selangor Pimpinan PKR Benarkan Pembinaan Loji Langat 2.

Tindakan media Umno memainkan isu ini sejak awal lagi, sama ada krisis yang dijangka itu benar-benar akan berlaku atau tidak, memperlihatkan satu kempen terbaharu BN dalam usaha menjejaskan imej dan kredibiliti kerajaan negeri Selangor.

BN dan sekutu dilihat kecewa dengan pendirian kerajaan Selangor pimpinan Tan Sri Abdul Khalid Ibrahim yang tidak sehaluan dengan pengurusan bekalan air negeri ini oleh syarikat konsesi.

Empat syarikat konsesi menguruskan bekalan air beroperasi di Selangor; Syarikat Bekalan Air Selangor Sdn Bhd (Syabas), Puncak Niaga (M) Sdn Bhd, Konsortium Abass Sdn Bhd, dan Syarikat Pengeluar Air Sungai Selangor Sdn Bhd (Splash).

Hujung tahun 2013, kerajaan Selangor memutuskan untuk mengambil alih pengurusan empat syarikat tersebut, dengan membuat tawaran RM9.65 bilion bagi tujuan itu melalui cabang pelaburannya Kumpulan Darul Ehsan Berhad. Rancangan pengambilalihan itu walau bagaimanapun tidak berjaya dilaksanakan.

Menurut Abdul Khalid, kerajaan Selangor mahu mengambil alih syarikat konsesi air di Selangor kerana syarikat terbabit gagal memberikan perkhidmatan yang baik dan tarif yang berpatutan walaupun telah memperolehi keuntungan besar.

Walau bagaimanapun, Januari lalu, Abdul Khalid mengumumkan yang projek Loji Rawatan Air Langat 2 diteruskan semula selepas siri rundingan dengan Putrajaya, dan kerajaan Selangor bersetuju bekerjasama dengan kerajaan persekutuan mengambil alih syarikat konsesi air di Selangor, menggunakan Akta Industri Perkhidmatan Air (WSIA) 2006.

Keputusan Abdul Khalid itu walau bagaimanapun tidak dipersetujui sepenuhnya dalam kalangan wakil-wakil rakyat PKR, dan dipercayai menjadi satu isu yang membawa kepada krisis politik dalaman Selangor masa kini.

Isu air Selangor menjadi isu yang banyak dipolitikkan di Selangor, dan dilihat berpotensi menggugat kedudukan pemerintahan PR menjelang Pilihan Raya Umum ke-13.

Media BN memperlihatkan kerajaan PR Selangor sebagai tidak cekap menguruskan air hingga menyebabkan gangguan bekalan sering terjadi, tanpa memberi perhatian pada syarikat konsesi yang mempunyai hubungan baik dengan BN.

Sepanjang 2012, Selangor menyaksikan banyak gangguan bekalan air berlaku, dan perkembangan ini segera mencetuskan pertengkaran terbuka antara kerajaan negeri dengan syarikat konsesi Syabas.

Pada awal 2013, krisis air sekali lagi melanda Lembah Klang, yang dikatakan akibat kerosakan stesen pam. Krisis ini segera mendapat liputan meluas media pro-BN dan menjadi bahan kempen terbaharu terhadap Pakatan di Selangor.

Akhbar-akhbar meletakkan liputan isu krisis air itu di muka hadapan, dengan pertanggungjawaban dihalakan kepada kerajaan negeri Selangor.

Pada masa sama, Umno menggunakan krisis itu untuk kempen politik, termasuk melibatkan isteri perdana menteri, Datin Sri Rosmah Mansor memberikan bantuan bekalan air dalam botol kepada penduduk Lembah Klang.

Umno kelihatan cuba menyebarkan persepsi yang kerajaan negeri Selangor menangani isu air tersebut berdasarkan kepentingan politik, sedangkan Umno turun kepada rakyat dan memberikan bantuan.

Pilihan Raya Umum ke-13 yang dirasakan semakin hampir pada masa itu memanaskan lagi krisis air yang menjejaskan ribuan warga Selangor dan Kuala Lumpur itu.

Kali ini, BN telah memulakan tindakan preemtif dengan menghalakan perhatian kepada kerajaan PR Selangor, mengambil kesempatan daripada suasana cuaca panas yang melanda negara.

Sekiranya krisis air benar-benar terjadi, krisis tersebut boleh dijangka akan sekali lagi dimanipulasi untuk kepentingan politik BN, yang telah mula dapat diperhatikan dalam media tertentu.

Krisis terbaharu itu nanti bakal menjadi sangat sengit dan memberikan implikasi yang luas, memandangkan pada masa sama, Selangor juga sedang menyaksikan krisis politik dalaman. - Februari 14, 2014

Sarawak selepas Taib Mahmud

Pengunduran Tan Sri Taib Mahmud daripada kedudukan sebagai ketua menteri Sarawak yang dipegangnya selama 33 tahun telah mencetuskan isu politik dalaman negeri ini, berhubung penggantinya dan pengaruh Taib selepas ini.

Kedudukan Taib yang sangat lama sebagai ketua menteri telah mengukuhkan kedudukan beliau dan sekutu politik dan ekonominya, pada satu tahap yang hanya dapat diperhatikan di Sarawak.

Pemimpin selepas Taib dijangka tidak akan dapat mengatasi malah menyaingi pengaruhnya sebagai ketua menteri, dan kemungkinan akan terus dibayangi Taib dalam politik dan pentadbiran negeri Sarawak.

Malah, mungkin ada yang melihat kepentingan Taib masih kuat dalam usaha memastikan kestabilan di Sarawak, dan untuk mengelakkan persaingan kuasa yang boleh menjejaskan partinya, Parti Pesaka Bumiputera Bersatu, PBB dan Barisan Nasional.

Pengaruh yang telah lama dibina bermakna penguasaan Taib dan sekutu yang kukuh dalam pelbagai ruang, dalam tempoh yang suasana politiknya jauh berbeza dengan sekarang dari sudut penguasaan parti pemerintah dominan.

Hari ini, selain pengganti yang tidak dapat menyamai kepimpinan Taib, suasana politik yang baharu menyaksikan parti-parti pembangkang termasuk daripada Pakatan Rakyat semakin mengukuhkan kedudukan di negeri ini.

Dalam Pilihan Raya Negeri ke-10 pada April 2011, BN memenangi 55 kerusi Dewan Undangan Negeri, daripada 71 kerusi, merosot daripada 62 kerusi dalam pilihan raya negeri sebelum itu.

Pilihan Raya Umum ke-13 pada Mac tahun lalu pula menyaksikan BN menang 25 kerusi Parlimen daripada 31 kerusi, berbanding 31 dimenangi pada pilihan raya umum 2008.

Ini bermakna landskap politik Sarawak telah banyak berubah, malah Parti Keadilan Rakyat pada 2011 berkempen dengan menjanjikan pelantikan pemimpin parti itu, Baru Bian sebagai ketua menteri jika PR menguasai Sarawak.

Pada tahun-tahun akhir Taib sebagai ketua menteri, kempen untuk menjatuhkan beliau juga berjalan dengan rancak dari dalam dan luar negara, meningkatkan lagi tekanan ke atas Taib dan negeri kubu kuat BN itu.

Tetapi selepas dua pilihan raya itu, Sarawak kekal sebagai kubu kuat BN walaupun dengan kekuatan yang merosot, dan Parti Pesaka Bumiputera Bersatu, PBB, yang bersifat Bumiputera Muslim kekal dominan dalam BN di Sarawak, dan bersama dengan Umno menjadikan BN hanya dikuasai parti Melayu.

Piliha raya 2011 telah mencatat rekod terbaharu Taib berjaya mempertahankan penguasaan BN di Sarawak, pada masa banyak pihak bercakap tentang keperluan peralihan kepimpinan negeri Sarawak.

Perkembangan itu menunjukkan satu perubahan besar yang berlaku sejak beberapa tahun kebelakangan ini; peningkatan kepentingan Sarawak dalam politik nasional, terutama kepada parti-parti politik dominan yang asas kuasanya terletak di Semenanjung.

Menyedari kekuatan undi di Sarawak, PR menjadikan negeri ini sebagai sasaran perubahan besar-besaran untuk mengubah imbangan kuasa BN-PR, terutamanya memandangkan Sarawak memegang 31 kerusi Parlimen.

Sarawak dan juga Sabah mula menjadi perhatian khusus parti-parti pembangkang, terutama PR dan parti Kita untuk merebut bahagian lebih besar hasil pilihan raya, dengan tawar-menawar yang semakin seimbang.

Selama ini, Sarawak dan Sabah kelihatan sekadar dipergunakan untuk kepentingan agenda-agenda yang sering tidak sehaluan dan tidak meletakkan kepentingan rakyat dua negeri itu sebagai matlamat utama.

Tetapi, berbeza dengan Sabah, Sarawak terus dikuasai PBB sedangkan Sabah telah menjadi salah satu medan utama Umno dan mempunyai kedudukan istimewa dalam kepimpinan tertinggi parti itu.

Sarawak mahu mengekalkan kepentingannya, dan bukan sekadar menjadi sumber undi mudah kepada BN tanpa pulangan yang sewajarnya.

Perkembangan ini menunjukkan pengaruh PBB yang semakin kritikal kepada BN, yang masih mampu mempertahankan negeri bank undi gabungan parti pemerintah.

Hal ini menjadikan PBB menyedari kekuatannya dan dapat dijangka tidak akan dengan mudah mahu mengorbankan kedudukan dominan ini, kedudukan yang semakin jelas pada masa BN semakin tercabar oleh PR. - Februari 11, 2014

Ke mana haluan konsensus nasional?

Selepas Pilihan Raya Umum ke-13, Pakatan Rakyat terutama PKR pimpinan Datuk Seri Anwar Ibrahim menggerakkan kempen protes terhadap Barisan Nasional, menampakkan perbezaan yang tidak dapat didamaikan.

Tetapi kebelakangan ini cakap-cakap tentang satu konsensus nasional semakin tersebar luas, dan mendapat sokongan kuat Anwar dan PR.

Cadangan ini turut diterima baik oleh BN, apabila Datuk Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi menyatakan minat terhadap dialog konsensus nasional ini.

Malah projek konsensus nasional ini turut disokong oleh Dr Mujahid Yusof, seorang ahli jawatankuasa pusat PAS dalam satu tulisannya, bertajuk Jalan ke Depan Bersama Konsensus Nasional yang disiarkan dalam portal Malaysian Insider, yang menunjukkan kecenderungan positif terhadap dialog ini, dan juga tindakan Anwar di Kajang.

Dialog ini disebut sebagai bertujuan untuk menyelesaikan kemelut yang melanda rakyat pada masa ini, melibatkan pelbagai isu daripada hubungan antara kaum hingga ke harga barangan dan perkhidmatan.

Tetapi perkembangan ini tidak dapat mengelakkan daripada menampakkan sisi politik pragmatik kedua-dua pihak yang terlibat dalam rancangan ini.

Perbezaan yang kelihatan sebelum dan sejurus selepas PRU 13 menunjukkan yang tidak ada jalan lain bagi PR selain melawan habis-habisan pemerintah BN yang telah melakukan penipuan dalam pilihan raya, tetapi kebelakangan ini dapat diperhatikan kesungguhan untuk segera berdialog dan mencapai konsensus.

Perkembangan ini malah turut dikaitkan dengan projek gerakan Kajang, meletakkan Anwar bertanding di kerusi Dewan Undangan Negeri Kajang dan menjadi menteri besar Selangor.

Kaitan antara kesungguhan untuk mengadakan dialog bagi mencapai konsensus nasional dengan gerakan Kajang dilihat sesetengah pihak, tetapi masih banyak mencetuskan spekulasi, terutama melibatkan rundingan antara Anwar dengan Najib.

Beberapa rundingan melibatkan dua pemimpin ini telah dilakukan sejak sebelum PRU 13 untuk mencapai penyelesaian politik.

Perkembangan terkini di Selangor tercetus ekoran percaturan PKR berhubung kedudukan Menteri Besar Tan Sri Abdul Khalid Ibrahim yang sering tidak sehaluan dengan kepimpinan tertinggi parti.


 

Syiah, Malaysia dan politik global dunia Islam

Isu Syiah dan hal-hal berkaitan dengannya kini menjadi satu isu besar dalam politik negara, dan muncul sebagai satu isu yang menarik respons kuat daripada pihak-pihak berkepentingan.

Isu Syiah ini muncul bukan secara terpisah daripada isu-isu global dan politik tempatan, dan bukan semata-mata menjadi topik debat berhubung pentadbiran agama Islam di negara ini.

Kali ini, isu Syiah tidak boleh dilihat secara terasing daripada perkembangan politik di peringkat global yang rancak melibatkan persaingan kuasa-kuasa utama dunia Islam.

Pada masa sama, sikap dan pendekatan, dan pembingkaian isu Syiah oleh pemerintah di negara ini juga wajar disorot dengan lebih kritikal.

Hal berkaitan "kebangkitan Syiah" mula diperkatakan di rantau Asia Barat pada 2004, sejurus selepas kejatuhan pemerintahan Baath di Iraq, yang disusuli oleh politik yang lebih terbuka, sekaligus membuka ruang kepada penglibatan majoriti Syiah negara itu.

Wacana yang panjang dan mendalam berhubung kebangkitan Syiah di dunia Arab dan dunia Islam bermula pada masa itu.

Kemudian, ekoran perang antara militia Hizbullah, proksi Iran di Lubnan dengan tentera Israel pada musim panas 2006, populariti kumpulan Islam Syiah itu meningkatkan kebimbangan terhadap peningkatan populariti dan pengaruh Syiah dan Iran.

Keresahan pemerintah-pemerintah Arab Sunni, terutama monarki Arab di Teluk Parsi terhadap kebangkitan Iran dan Syiah terus meningkat, dengan persaingan utama melibatkan Arab Saudi dengan Iran.

Kedua-dua Arab Saudi dan Iran melihat diri masing-masing sebagai pemimpin dunia Islam, dan bersaing sengit mengukuhkan pengaruh di dunia Arab dan dunia Islam sejak 1979.

Persaingan ini menjadi isu asas kepada pelbagai isu dan peristiwa, sama ada disedari atau tidak oleh pihak-pihak lain yang terlibat.

Isu Syiah yang panas pada masa kini dapat diperhatikan mula muncul dengan lebih tersusun dan digerak dengan agresif sejak bermula konflik di Syria.

Pemerintah Baath Syria yang sekular dan menganut agama Alawi dalam kempen oleh kumpulan-kumpulan anti-Syiah sering dikemukakan sebagai "Syiah," tanpa penjelasan lain, dan segera dikaitkan dengan Iran, yang dipercayai bertujuan menyampaikan gambaran salah.

Hal yang hampir sama dilihat semasa konflik di Yaman bermula pada 2009, apabila pemberontak Houthi juga disebut sebagai "Syiah," tanpa menyebut aliran Zaidiyah, yang umumnya lebih diterima Muslim Sunni berbanding Imamiyah.

Kempen-kempen benci anti-Syiah - dan anti-Iran - mula meningkat dengan dramatik sejak konflik Syria, yang segera sampai di Malaysia dan mencetuskan debat simplistik dan divisif dalam kalangan Muslim Malaysia.

Secara tiba-tiba, muncul pelbagai kumpulan sama ada yang dikenali atau yang tidak mendedahkan identiti yang matlamat utamanya menyebarkan sentimen benci terhadap Syiah dengan hujah yang lemah dan bukti yang diragui.

Malah, ramai yang muncul memberikan ceramah dan penerangan isu-isu geopolitik dan hubungan antarabangsa dengan mengemukakan hal-hal yang jelas salah dan tidak bersandar pada kajian.

Semua ini memberi petunjuk kewujudan kepentingan tertentu dalam memanipulasi isu Syiah untuk mewujudkan sentimen benci dan mengaburi isu geopolitik dan kepentingan kuasa yang lebih mendasar.  

Pada masa sama, pentadbiran Najib juga menunjukkan hubungan yang rapat dengan Riyadh dan negara-negara Arab Teluk Parsi, negara-negara yang diketahui berseberangan dari segi politik dengan Iran.

Malah, Perdana Menteri Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak sendiri pernah menerima anugerah daripada kerajaan Arab Saudi, Hadiah Raja Abdulaziz pada Januari 2010.

Najib menunjukkan sikap menyebelahi Arab Saudi sepenuhnya sejak merapatkan hubungan dengan Riyadh, antaranya membuat kenyataan menyokong tindakan tentera Saudi di Yaman pada 2009 dan menyokong kenyataan keras pemerintah Saudi terhadap pembangkang Bahrain pada 2011.

Serbuan ke atas sebuah hauzah Syiah di Gombak, Selangor pada Disember 2010 berlaku sekitar masa yang sama pemerintah merapatkan hubungan dengan Arab Saudi, pesaing Iran dalam politik dunia Islam.

Serbuan ini memulakan perhatian lebih rapi terhadap Syiah di Malaysia, dan menyumbang kepada peningkatan sentimen negatif terhadap Syiah, disebabkan liputan dan komentar yang dihalakan kepada hal negatif.

Najib juga tidak menyertai Sidang Kemuncak Pergerakan Negara-Negara Berkecuali, NAM, di Tehran, Iran pada Ogos 2012, tetapi hadir ke Arab Saudi menyertai sidang kemuncak Pertubuhan Kerjasama Islam, OIC, beberapa hari sebelum itu.

Dalam menangani kedua-dua pertemuan penting dunia itu, pentadbiran Najib menunjukkan sikap memilih dan berpihak yang jelas.

Melibatkan politik dalaman, parti pemerintah secara konsisten sejak kebelakangan ini menghalakan isu Syiah ini kepada parti pesaing, PAS.

Isu Syiah yang melanda negara pada masa ini bukan semata-mata isu dalaman melibatkan pentadbiran agama Islam, tetapi mempunyai dimensi politik global yang jelas dan perlu ditangani dengan pemahaman yang lebih baik dan bukan sekadar bertindak berdasarkan sentimen. - Disember 10, 2013

PAS tidak perlu apologetik muzakarah dengan Umno

Tanpa sebarang sebab yang jelas, PAS yang mengambil ketetapan mahu bermuzakarah dengan Umno menunjukkan sikap apologetik yang berlebihan apabila menjelaskan yang muzakarah ini bukan bertujuan menyertai Barisan Nasional.

Umumnya, PAS menunjukkan persetujuan atas cadangan Presiden Datuk Seri Tuan Guru Abdul Hadi Awang untuk mengadakan muzakarah isu-isu penting melibatkan agama dengan Umno.

Tetapi, akibat dibayangi kisah lama kecaman luar biasa terhadap pemimpin-pemimpin yang dituduh mahu bersama Umno, dan penyalahgunaan istilah muzakarah (yang disebut sebagai promuzakarah dan digunakan media liberal, contohnya The Nut Graph, Malaysiakini dan Malaysian Insider), PAS kini terpaksa meminta maaf dan bersusah payah memberi justifikasi muzakarah.

Malang sekali, ramai ahli PAS sendiri menggunakan label ini sesama ahli untuk memburukkan kumpulan lawan.

Muzakarah ialah ketetapan parti yang pernah digerakkan, tetapi terhenti akibat kemunculan satu sentimen yang tidak terkawal dan dikaitkan terus sebagai agenda bergabung dengan Umno, sehingga istilah muzakarah itu sendiri diselewengkan.

Salah tafsir itu begitu berleluasa hingga mencetuskan fitnah. Sebarang pertemuan dengan mana-mana pemimpin Umno, walaupun dalam kapasiti sebagai wakil pemerintah, dinilai secara sangat negatif.

Tidak lama selepas istilah promuzakarah dijadikan kod untuk kelompok yang didakwa mahu bergabung dengan Umno, istilah "pro-UG" pula digunakan, dengan UG daripada singkatan kerajaan perpaduan (yang juga disalah tafsir sebagai agenda bersatu dengan Umno) dalam bahasa Inggeris dijadikan kata kunci.

Permainan politik murahan ini kini kembali menyusahkan PAS dan menyebabkan tindakan meminta maaf yang tidak berasas ini.

Sebenarnya cukup dengan PAS menyatakan ketegasan tentang parameter perbincangan, topik dipersetujui dan matlamat pertemuan diadakan.

Terlalu jauh muzakarah dengan menyertai BN. Muzakarah ialah pertemuan untuk membincangkan isu-isu yang dipersetujui, yang sewajarnya dilakukan sepanjang masa, seperti juga dialog dengan pelbagai pihak untuk tujuan dakwah.

Sikap terlalu memandang negatif Umno dan mengelak daripada bertemu atau dilihat bertemu dengan pemimpin Umno sangat tidak rasional, lebih-lebih lagi dalam sistem politik Malaysia, dan membataskan ruang dakwah yang selalu disebut sebagai satu tugas PAS.

Kedua-dua PAS dan Umno ditunjangi oleh orang Melayu, kaum dominan yang beragama Islam di negara ini, dan kedua-dua parti sentiasa terdedah kepada persaingan dan kerjasama.

Kenyataan daripada PAS menjelaskan hal ini mendedahkan psikologi yang sering dilihat pada orang yang bersalah, yang terus menjelaskan sesuatu walaupun tanpa ditanya terlebih dahulu.

Umno dan kebangkitan liberal Malaysia

Oleh HARIS ZALKAPLI

Umno ialah sebuah parti yang bersifat konservatif dari segi sosial dan sebahagian besar hal ekonomi.

Sejarah parti ini menyebabkannya sentiasa mempunyai bahagian konservatif yang kuat, terutama daripada kalangan ahli akar umbi yang membentuk kekuatan parti.

Sebagai sebuah parti etnonasionalis, hal melibatkan bangsa Melayu dan agama Islam mendorong Umno menjadi sebuah parti yang konservatif melibatkan isu kaum dan agama.

Walau bagaimanapun, Umno juga tidak asing dengan pendekatan pragmatik, yang mengetepikan beberapa pegangan utama parti dalam mengemudi politik dan pentadbiran negara bersama parti-parti komponen Barisan Nasional.

Dalam sejarah persaingannya dengan PAS, Umno lebih cenderung kepada sikap yang relatif lebih liberal, sekular dan pragmatik, berbanding PAS yang lebih berpegang pada prinsip didasari agama Islam.

Tetapi perkembangan politik terkini yang menyaksikan gelombang liberal melanda telah menunjukkan potensi untuk Umno bergerak menjadi lebih liberal, sehingga mungkin menyaingi beberapa sisi parti-parti liberal dalam politik negara.

Di bawah Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak, Umno terpaksa memperjuangkan gagasan 1 Malaysia, yang walaupun agak kabur dan cair, tetap mempunyai ciri liberal yang agak jelas.

Jenama politik Najib ini diberikan tafsiran yang lebih liberal oleh seteru-seteru - malah rakan-rakan - politik Umno, dan ditafsirkan sebagai satu janji atau garis panduan dasar-dasar dan pendekatan pentadbiran Najib.

Hal ini demikian sehingga mencetuskan rasa kurang senang dalam Umno sendiri, terutama ketika liberal meningkatkan serangan dan sisi lebih konservatif Umno kelihatan terpaksa dipendam demi memasarkan jenama baharu dibawa Perdana Menteri Najib.

Sekitar masa yang sama Umno berusaha menunjukkan wajah yang lebih liberal, muncul kumpulan sayap kanan Pertubuhan Pribumi Perkasa Malaysia, Perkasa, yang secara praktisnya menjadi sayap kanan Umno untuk menangani isu-isu yang dilihat tidak sehaluan dengan jenama liberal 1 Malaysia.

Perkembangan ini menandakan perpisahan Umno dengan pendekatan konservatif yang dibawa selama ini, menandakan politik baharu yang terpaksa ditempuhi oleh Umno dalam landskap terkini politik negara.

Umno yang menguasai BN sejak selepas Pilihan Raya Umum ke-12 mula bergerak ke tengah dalam spektrum ideologi, dengan Najib memberanikan diri menangani sendiri hal-hal yang menjadi pengenalan sifat konservatif Umno.

Selain pemansuhan beberapa undang-undang berkaitan keselamatan, Najib semakin kuat berusaha menunjukkan wajah baharu Umno kepada masyarakat.

Walau bagaimanapun, dalam Umno sendiri, haluan baharu Najib ini tidak diterima sepenuhnya malah dilihat sesetengah pihak sebagai satu kelemahan besar Najib yang tunduk kepada tuntutan liberal dalam usaha menarik sokongan.

Terkini, Unit Pengurusan Prestasi dan Pelaksanaan (Pemandu) semakin menerima kecaman hebat elemen lebih konservatif dalam Umno, yang dapat diperhatikan melalui serangan-serangan daripada blog-blog Umno.

Pengendali blog Umno merupakan elemen paling berhaluan kanan dalam Umno, dan memainkan peranan sebagai penyampai suara dan pendesak kumpulan lebih konservatif dalam parti itu.

Sejak mula berperanan aktif bermula 2008, kumpulan lebih konservatif ini telah beberapa kali menunjukkan kekecewaan terhadap beberapa tindakan Najib yang cenderung menyebelahi liberal.

Dalam hal ini juga, Najib semakin dilihat dengan kritikal oleh bekas Perdana Menteri Tun Dr Mahathir Mohamad, tokoh yang menaikkan Najib dan memberi sokongan (dan nasihat) kepadanya hingga ke hari ini, yang masih mempunyai pengaruh yang kuat dalam Umno.

Mahathir berada di kem konservatif dalam Umno, yang hari demi hari semakin mempunyai banyak perbezaan pandangan dengan Najib yang semakin liberal.

Pada masa sama, pemimpin muda Khairy Jamaluddin Abu Bakar semakin meningkat naik dalam Umno dan pentadbiran Najib, dan semakin dinilai sebagai salah seorang pemimpin utama masa depan Umno.

Khairy menampakkan dengan jelas kecenderungan liberal, yang agak jauh berbeza dengan pendirian yang diterima sebahagian besar pemimpin dan ahli Umno.

Sebelum ini, elemen sayap kanan dalam Umno pernah menunjukkan penentangan kuat terhadap rancangan pelantikannya ke dalam kabinet, yang didakwa dipertimbangkan dengan serius oleh Najib.

Selepas pilihan raya yang lepas, Khairy tidak dapat dikekang lagi dan diberikan satu kedudukan dalam kabinet, dan memulakan kembali pendakiannya ke kedudukan yang lebih tinggi.

Perkembangan ini berpotensi menampakkan lagi perbezaan antara kelompok lebih liberal dan yang lebih berkecenderungan konservatif dalam Umno.

Berdasarkan perkembangan terkini, elemen liberal kelihatan mempunyai masa depan yang semakin cerah dalam Umno. - September 10, 2013.

Mengimbas kembali 'kerajaan perpaduan'

Isu kerajaan perpaduan kembali mendapat perhatian ekoran satu laporan Asia Sentinel, diikuti dengan tulisan memberi gambaran positif usaha itu di Malaysian Insider - dengan tajuk hampir sama dengan artikel di bawah. Perkembangan ini ialah yang terkini selepas episod rundingan Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak dengan Datuk Seri Anwar Ibrahim sebelum Pilihan Raya Umum ke-12. Di bawah ini ialah tulisan pada Jun 2010 menjelaskan isu kerajaan perpaduan yang disuarakan oleh Presiden PAS, Datuk Seri Abdul Hadi Awang. Tulisan ini pernah disiarkan akhbar Siasah.

Oleh HARIS ZALKAPLI

Ketika bermula muktamar tahunan PAS ke-56 di Kota Bharu, Kelantan minggu ini, pelbagai isu yang berkaitan dengan permainan politik dalaman parti ini sudah pun tersebar di pelbagai media termasuk blog.

Satu isu perenial yang ditimbulkan untuk mencapai tujuan politik kelompok ialah kerajaan perpaduan yang pernah dicadangkan oleh presiden parti, Datuk Seri Abdul Hadi Awang pada tahun lalu.

Dalam wacana popular kelompok tertentu, isu ini ditimbulkan secara mudah, tanpa penjelasan yang definitif yang boleh menyanggah kebolehlaksanaan ide tersebut.

Kerajaan perpaduan, yang disebut sebagai “UG” (singkatan kepada unity government) dijadikan simbol dalam kempen negatif terhadap Abdul hadi dan sesiapa sahaja yang dilabel “pro-UG.”

Hampir semua isu, daripada pertemuan di rumah terbuka hingga kepada pemberian credential media kepada penulis blog di muktamar diletakkan secara mudah di bawah tajuk besar “UG.”

Berdasarkan pemerhatian pada sejarah singkat wacana kerajaan perpaduan dalam PAS, kempen negatif yang dimainkan secara berterusan itu dapat dibuktikan sebagai satu tindakan politik kelompok yang tidak berdasarkan sebarang bukti.

Ide kerajaan perpaduan yang paling jelas oleh Abdul Hadi dicetuskan dalam satu wawancara yang disiarkan Siasah keluaran ke-138 (1 hingga 7 Mac, 2009). Muka depan Siasah keluaran itu memuatkan berita utama bertajuk Negara Tanpa Pembangkang, yang menyusuli siri tumpuan kepada “politik damai” yang dicadangkan oleh Siasah.

Dalam wawancara itu, Abdul Hadi menerangkan cadangan kerajaan perpaduan dengan mengambil contoh Indonesia di bawah bekas Presiden BJ Habibie. Jelas Abdul Hadi, kerajaan perpaduan ini akan melibatkan semua parti politik menjadi sebahagian kerajaan, dan bukan hanya melibatkan PAS dengan Umno.

Ketika itu, cadangan ini menerima reaksi positif daripada banyak pihak dalam PAS sekurang-kurangnya, dengan isu kerjasama PAS dengan Umno tidak ditimbulkan langsung.

Malah, dakwaan bahawa cadangan kerajaan perpaduan dibawa hanya oleh Abdul Hadi dan “PAS Terengganu” tidak didapati asasnya kerana ide ini turut dibawa oleh Dr Mujahid Yusuf, Ahli Parlimen Parit Buntar.

Dalam Siasah keluaran yang sama, Mujahid yang juga pengerusi Lajnah Perpaduan Nasional PAS dalam satu tulisan panjangnya menjelaskan perlunya satu pendekatan baharu dalam politik negara, dengan menimbulkan persoalan, “Mungkinkah ini era kerajaan perpaduan nasional ataukah ia kerajaan persekutuan nasional yang akan terbentuk..,” memberikan harapan kepada penubuhan sebuah kerajaan perpaduan nasional baharu.

Kemudian, ekoran pelbagai isu yang timbul dalam perdebatan isu kerajaan perpaduan dan kehadiran Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak sebagai perdana menteri baharu, gagasan kerajaan perpaduan yang hampir menjadi konsensus itu mula ditolak.

Pada penghujung April, Abdul Hadi menjelaskan bahawa cadangan kerajaan perpaduan tidak berbangkit lagi.

Beliau dipetik sebagai berkata oleh Harakahdaily dalam satu laporan bertarikh 21 April bahawa ide kerajaan perpaduan ditarik balik kerana wujud ketidakfahaman dalam kalangan ahli PAS sendiri dan menimbulkan pelbagai kekeliruan, walaupun isu itu sudah dibincangkan di peringkat pemimpin tertinggi.

“Ramai yang tidak faham dengan konsep ini. Rakyat ada kebebasan. Ini ‘unity’ biar kita kena faham. Apa yang saya rasa lucu, ada orang Umno yang membangkang dan ada orang Umno yang bersetuju.

“Tetapi, orang PAS juga bangkang dia (PAS) tidak tahu. Ini menandakan, dia (orang PAS) tidak tahu apa ‘unity government.’ Barangkali kalau dia tahu bentuknya saya rasa orang boleh terima. Oleh kerana, ramai orang tidak faham, maka, saya tarik balik cadangan saya itu.”

Selepas itu, Harakahdaily melaporkan pada 18 Jun kenyataan Datuk Harun Taib, ketua Dewan Ulama yang menyebut kerajaan perpaduan tidak boleh berlaku jika hanya dengan Umno.

“Kerajaan perpaduan itu bukan hanya PAS dengan Umno sahaja, tidak timbul soal PAS-Umno. Semua parti-parti politik terlibat sama dengan Parti Keadilan Rakyat, DAP, MCA, MIC, Umno dan parti-parti di Sabah dan Sarawak baru jadi 'perpaduan.’”

Penutupan pintu kerajaan perpaduan dijelaskan lagi beberapa bulan selepas kenyataan Abdul Hadi itu. Pada Jun 2009 melalui satu kenyataan bersama pemimpin Pakatan Rakyat mengulangi pendirian kerajaan rakyat tidak lagi menjadi isu bagi gabungan itu.

Laporan Harakahdaily bertajuk Tidak Ada Lagi Bincang Kerajaan Perpaduan – Presiden PAS turut dimuatkan juga dalam blog Datuk Seri Anwar Ibrahim.

“Semua parti dalam Pakatan Rakyat mengulangi komitmen untuk terus bersama memperkasakan Pakatan Rakyat bagi membentuk kerajaan persekutuan akan datang,” kata Anwar seperti dilapor Harakahdaily.

Dalam debat panjang yang tidak berkesudahan ini, dua perkara besar kelihatan sengaja diabaikan oleh pengkritik gagasan tersebut, iaitu definisi dan bentuk serta proses ke arah kerajaan perpaduan dan tindakan PAS menggugurkan agenda itu.

Kerajaan perpaduan terus didefinisikan sebagai “perpaduan PAS-Umno” yang hanya mempunyai satu bentuk, dengan kedua-dua parti bergabung dalam satu pakatan politik – mengabaikan realiti kedudukan Umno yang bekerjasama dengan parti-parti komponen bukan Melayu dalam Barisan Nasional – dan terus dikatakan menjadi agenda PAS walaupun kenyataan demi kenyataan menafikannya dibuat oleh pemimpin parti tersebut.

Pada masa sama, pertemuan pemimpin PAS tertentu dengan pemimpin Umno atau pegawai kerajaan tertentu juga ditafsirkan sebagai pertemuan untuk dalam tajuk “kerajaan perpaduan PAS-Umno.”

Selepas semua kenyataan menjelaskan tentang kerajaan perpaduan, isu ini terus dikemukakan sebagai gabungan PAS dengan Umno yang menjadi agenda rahsia kumpulan yang digelar “faksi Umno” dalam PAS.

Selain kenyataan, tidak ada juga sebarang perbincangan dan tindakan yang boleh dibaca sebagai meneruskan gagasan kerajaan perpaduan daripada mana-mana pihak dalam PAS, tetapi momokan “UG” yang berdasarkan tafsiran menyeleweng – yang seragam bentuknya dalam setiap komentar pengkritiknya – masih menjadi senjata kumpulan tertentu dalam PAS sendiri untuk menyimpulkan pelbagai isu, termasuk yang tidak berkaitan sama sekali dengan matlamat menjejaskan kredibiliti.

Kerajaan perpaduan yang dicadangkan Abdul Hadi itu telah tidak ditangani dengan sewajarnya oleh banyak pihak – terutama oleh mereka yang memberi sokongan penuh kepada projek 16 September yang boleh dipertikaikan dari segi moral itu – dan menjadikannya senjata dalam kempen negatif terhadap satu kelompok dalam PAS. – 9 Jun, 2010    

Kabinet balas jasa dan kukuhkan sokongan

Kabinet yang baru disempurnakan oleh Perdana Menteri Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak menampakkan pilihan yang semakin sukar dihadapi Umno yang memimpin Barisan Nasional.

Selepas pilihan raya umum yang secara praktikalnya telah menamatkan retorik 1 Malaysia, kepimpinan negara kini tertumpu pada Umno dan parti utama dari Malaysia Timur yang masih kekal kubu kuat BN.

Najib berdepan pilihan yang semakin sukar dan terhad, dan memilih apa yang ada dan diperlukan untuk mengukuhkan sokongan sedia ada dan yang masih ada selepas Pilihan Raya Umum ke-13 yang lalu.

Umno menguasai kabinet kali ini, termasuk perumahan dan kerajaan tempatan, dan pada masa sama memangku Kementerian Pengangkutan yang kedua-duanya sebelum ini dipegang oleh MCA.

Najib juga membalas jasa dengan meletakkan beberapa pemimpin dalam kabinet kali ini, termasuk pemimpin Hindraf, Waytha Moorthy Ponnusamy di Jabatan Perdana Menteri dan Datuk Seri Idris Jusoh di Kementerian Pelajaran dan Pengajian Tinggi.

Pelantikan Khairy Jamaluddin Abu Bakar - pemimpin pemuda Umno yang sebelum ini dinafikan tempatnya - ke Kementerian Belia dan Sukan juga satu tindakan membalas jasa, selain merapatkan barisan dan mengelak tindakan tawar-menawar Khairy yang boleh menjejaskan Najib.

Perkembangan ini menunjukkan Umno dan parti Melayu di Sarawak terus mempunyai sokongan yang cukup untuk membentuk kerajaan tanpa komponen utama parti Cina, tetapi menunjukkan juga sokongan yang semakin kurang dan menyukarkan kerajaan BN mengendalikan pentadbiran negara.

Kabinet kali ini masih besar, dan beberapa pilihan kelihatan sangat mudah dipersoalkan seperti Datuk Seri Hishammuddin Hussein di Kementerian Pertahanan dan Datuk Seri Mohamed Nazri Abdul Aziz di Kementerian Pelancongan dan Kebudayaan.

Memasukkan muka-muka baharu mungkin lebih mudah bagi Najib, berbanding meletakkan muka lama di tempat yang sewajarnya, tempat yang termasuk juga bukan di dalam kabinet.

Kabinet Najib ini dibina dengan tujuan penting membalas jasa dan mengukuhkan sokongan dalaman, dan menyediakan pemimpin-pemimpin tertentu - seperti Hishammuddin - menghadapi pemilihan parti akan datang, tetapi belum pasti dapat membina sokongan tambahan yang diperlukan, dalam menghadapi penggal ini dan mengukuhkan BN menghadapi pilihan raya umum akan datang.

PRU 13: Utusan Malaysia cetus api perkauman

Utusan Malaysia, akhbar dikuasai Umno meneruskan kempen bersifat perkauman melalui tajuk Apa Lagi Cina Mahu? yang mencetuskan reaksi marah banyak pihak, kurang seminggu sebelum tarikh 13 Mei yang masih mampu membangkitkan sentimen.

Tajuk muka depan dan pendirian editorial Utusan itu ditulis oleh Zulkiflee Bakar, yang artikelnya dimuatkan di muka surat 6.

Mesej disampaikan Utusan ini bertentangan dengan mesej Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak dalam ucapan kemenangannya semalam, yang mengajak kepada perdamaian dan penyatuan.

Najib walau bagaimanapun dalam mengajak perdamaian nasional dilaporkan telah mempertahankan mesej Utusan itu.

Semalam, Utusan turut menyiarkan tulisan bertajuk Bukti Pengundi Cina Tak Tahu Balas Budi? di halaman 2, juga oleh Zulkiflee.

Penulis artikel ini menyifatkan pengundi Cina tidak tahu membalas budi kerana menyokong pakatan pembangkang, yang didakwa hanya mahu "memperalatkan undi mereka."

Tindakan akhbar ini juga membenarkan dakwaan sesetengah pihak bahawa Umno yang bakal mencetuskan sentimen yang boleh menjuruskan kepada ketegangan ekoran tidak berpuas hati dengan keputusan Pilihan Raya Umum ke-13.

Tindakan Utusan ini telah mengundang respons keras daripada Pakatan Rakyat dan banyak pihak lain yang mesra Umno dan BN.

Ketua pembangkang, Datuk Seri Anwar Ibrahim menegaskan Najib bertanggungjawab atas tindakan Utusan itu, yang didakwa mengikut mesej yang disampaikan Najib.

Di media sosial, pendirian tidak bersetuju dengan Utusan ini telah ditunjukkan, termasuk oleh bekas Timbalan Menteri Pengajian Tinggi, Datuk Saifuddin Abdullah.

Asyraf Wajdi Dusuki, ahli Umno dan juga Perkasa, turut melahirkan rasa tidak bersetuju dengan Utusan dalam tulisan di laman Facebook: "Baru lihat paparan muka depan akhbar Utusan Malaysia yang menulis Apa Lagi Cina Mahu, yang tidak sewajarnya diungkapkan oleh akhbar tersebut. 

"Walaupun jelas pola-pemilihan kali ini menunjukkan pengundi Cina menyokong pembangkang tapi usahlah meniup api kebencian yg hanya memporak-porandakan kesejahteraan negara. Seharusnya dilakukan muhasabah diri kenapa pengundi tidak menyokong daripada menyalahkan orang lain."

Malah, wartawan Utusan turut dilihat menyampaikan mesej yang dipercayai menolak permainan perkauman akhbar itu. Helmi Mohd Foad, ketua biro Selangor akhbar Utusan menulis mesej ringkas di Facebook beliau: "Tolak perkauman dan sektarian."

Utusan Malaysia dijangka berhadapan tentangan dan kecaman hebat ekoran tindakannya ini, yang secara jelas melakukan provokasi bersifat perkauman selepas kecewa dengan sokongan merosot kepada BN.

PRU 13: Selesai pilihan raya, Malaysia hadapi politik lebih mencabar

Keputusan penuh parlimen

BARISAN NASIONAL 133
PAKATAN RAKYAT 89

PAKATAN RAKYAT menguasai SELANGOR (44/56 kerusi, BN 12), PULAU PINANG (30/40, BN 10) dan KELANTAN (33/45 kerusi, BN 12)


Barisan Nasional diumumkan berjaya menubuhkan kerajaan persekutuan selepas mencapai majoriti mudah 112 kerusi parlimen hampir satu jam selepas memasuki tarikh 6 Mei, 2013, selepas melalui persaingan paling sengit dalam sejarah terkini.

Keputusan ini boleh dilihat sebagai satu tamparan kepada BN yang terus kehilangan sokongan besar, dan kegagalan bagi Pakatan Rakyat yang tidak dapat merampas kuasa persekutuan daripada BN.

Walau bagaimanapun, keputusan ini wajar dilihat sebagai satu keputusan yang menjelaskan realiti baharu yang perlu terus dihadapi dan malah diraikan, iaitu pemerintah yang tidak menikmati kuasa yang terlalu besar dan pembangkang peringkat persekutuan yang kuat.

Pemimpin BN, Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak dalam ucapan mengumumkan kemenangan BN membentuk kerajaan persekutuan kelihatan menyedari cabaran dihadapi, apabila mengajak kepada usaha pemulihan hubungan nasional selepas pertempuran getir pilihan raya ini.

Kedua-dua BN dan PR kini perlu menumpukan pada kerja-kerja yang sepatutnya, berkhidmat kepada rakyat - dan juga bersedia menghadapi Pilihan Raya Umum ke-14 - dan mengurangkan politik kepartian dan kepuakan yang tidak membina.

Kedua-dua gabungan jelas kelihatan perlu meningkatkan usaha membina kesatuan dan kesepakatan, antara parti dan juga dalaman masing-masing parti, yang masih tidak kukuh dan tidak meyakinkan.

PR yang memasuki pilihan raya umum ini pertama kali sebagai satu gabungan memperlihatkan masih banyak ruang yang perlu diperbaiki di peringkat paling asas iaitu pembahagian kerusi, walaupun telah pergi jauh dengan menghasilkan program-program bersama dalam usaha menawan Putrajaya.

BN menerima pukulan hebat apabila ramai nama-nama besar termasuk menteri dan timbalan dalam kabinet lalu tewas, antaranya Datuk Raja Nong Chik Zainal Abidin, Dr Mohd Puad Zarkashi, Datuk Saifuddin Abdullah, Datuk Abdul Ghani Othman dan Datuk Seri Mohd Ali Rustam.

PR, terutama DAP memperlihatkan peningkatan apabila mencapai kemenangan besar, terutama Lim Kit Siang di Gelang Patah dan Liew Chin Tong di Kluang, tindakan yang memperlihatkan dengan jelas kejayaan parti itu menembusi negeri kubu kuat Umno, walaupun perkembangan ini menguatkan lagi identiti Cina DAP.

Kemenangan besar DAP ini juga menandakan parti itu telah menyempurnakan usaha menggantikan MCA, menjadi wakil utama dan kuat kepada kaum Cina, dan dalam PR yang semakin kuat.

Ini dijelaskan melalui hakikat bahawa konstituensi DAP ialah kaum Cina, tidak tertakluk kepada negeri tertentu.

Kaum Cina bersatu hati sepenuhnya memberikan sokongan kepada DAP, yang dilihat lebih mampu memperjuangkan kepentingan kaum tersebut.

Hal ini menjanjikan peningkatan kuasa tawar-menawar yang kuat kepada kaum Cina, dan menurut permainan baharu yang tidak seperti BN yang mengiktiraf kedudukan istimewa Melayu melalui posisi Umno dalam BN.

Sokongan secara blok kaum Cina kepada DAP dan pembangkang, dan sokongan kuat Melayu kepada Umno dan BN menandakan satu perkembangan yang tidak sihat kepada pembangunan negara, dan mewujudkan satu pembahagian yang berpotensi menjadi lebih buruk, terutama sekiranya sentimen sektarian terus dimainkan dalam persaingan politik parti.

Umno dan BN, yang telah berusaha keras mengekalkan kuasa perlu meningkatkan usaha berganda untuk terus kekal relevan dalam persaingan politik masa kini.

Usaha yang diperlukan lebih daripada sekadar memberi habuan besar-besaran kepada rakyat - yang tidak pernah dilakukan selama berkuasa sebelum ini - tetapi memerlukan pembaikan besar-besaran di peringkat dalaman.

Umno menjadi semakin dominan dalam BN, tetapi BN yang semakin lemah, apabila komponen Cina dan India utama, MCA dan MIC semakin tidak relevan dan kehilangan sokongan besar-besaran.

PAS, yang berhasrat menggantikan Umno sebagai suara orang Melayu, masih memerlukan usaha yang lebih panjang untuk mengambil peranan ini.

Secara keseluruhan, orang Melayu kelihatan kurang keyakinan terhadap PAS, dan orang Cina juga masih belum bersedia memberi sokongan padu kepada PAS, dan ini ditunjukkan oleh DAP sendiri, sekutu PAS dalam PR.

PAS ganti Umno, misi yang penting yang akan membolehkan PAS memperolehi posisi lebih dominan dalam PR dan politik Malaysia masih belum nampak dapat direalisasikan dalam masa terdekat, terutama tanpa usaha yang lebih gigih dan sistematik.

PRU 13: Mampukah PAS pertahan Kelantan?

Oleh AFIF PASUNI

Negeri Kelantan yang telah ditadbir PAS sejak beberapa dekad lalu merupakan sebuah medan persaingan penting, menyaksikan perebutan 45 kerusi negeri dan 14 kerusi parlimen. Populasi Melayu Muslim sebanyak 95 peratus menjadikannya persaingan utama melibatkan parti PAS dan Umno. Seramai 900,000 pengundi dijangka membuang undi, dengan sejumlah 150,000 bekerja di kawasan bandar di luar Kelantan.

PAS telah berkuasa secara keseluruhannya selama 42 tahun di negeri ini. Dalam satu tempoh singkat antara tahun 1973-1978, PAS menjadi sebahagian komponen Barisan Nasional pimpinan Umno, tetapi kini menjadi ahli gabungan Pakatan Rakyat. Pada 1990, PAS menyapu bersih semua 39 kerusi negeri dan sejak itu, PAS memenangi Kelantan dalam pilihan raya umum 1995, 1999, 2004 dan terbaharu 2008. 

BN sementara itu sentiasa tewas di Kelantan, kecuali pada 2004 apabila hampir mencapai keputusan mengejutkan dengan memenangi 21 kerusi negeri yang sebahagian besarnya disebabkan oleh sentimen positif terhadap pemimpin baharu Perdana Menteri (Datuk Seri) Abdullah Ahmad Badawi. Prestasi BN di kerusi-kerusi parlimen pula lemah, kecuali pada 2004 apabila memenangi lapan kerusi. BN hanya memenangi satu atau dua kerusi antara tahun 1990 hingga 2008.

Pembangunan ekonomi sentiasa menjadi isu popular pada musim pilihan raya, terutama di negeri-negeri lebih miskin seperti Kelantan. Bagi PAS, ini berkaitan dengan isu royalti minyak, yang didakwa secara tidak adil tidak diberikan oleh kerajaan persekutuan. Kerajaan negeri PAS walau bagaimanapun mendakwa pertumbuhan ekonomi di negeri ini melebihi purata pertumbuhan nasional, walaupun sesetengah pihak menganggarkan jumlahnya secara purata ialah 3 peratus setahun.

BN sementara itu menawarkan rakyat Kelantan satu senarai pelaburan ekonomi, daripada lebuhraya baharu, stadium, projek perumahan, penambahbaikan sistem pengangkutan awam, universiti, dan beberapa projek lain. Walaupun projek seperti ini menarik perhatian semasa musim pilihan raya, isu-isu lain juga diperhatikan oleh pengundi. Antaranya ialah pembinaan sebuah masjid baharu, yang diuar-uarkan sebagai terbesar di Kelantan dan dianggar menelan kos sekitar RM50 juta. Salah satu simbol kunci kepatuhan kepada agama dan sebab utama kejayaan PAS di Kelantan ialah menteri besarnya, Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat, yang dianggap sebagai seorang pemimpin warak oleh pengikutnya. Walaupun pembangunan ekonomi Kelantan ketinggalan berbanding beberapa negeri, parti PAS mempunyai kelebihan kerana pemimpinnya dilihat lebih baik dari sudut agama berbanding parti pemerintah persekutuan. Ini ditambah lagi dengan dasar PAS yang sederhana berbanding BN yang dilihat sebagai bermewah-mewah, satu isu yang berpotensi menyentuh 150,000 pengundi dari bandar yang sebahagian besarnya tinggal di ibu negara.

Sekiranya pilihan raya umum 2008 dijadikan rujukan, hubungan rapat PAS dengan parti-parti dalam gabungan pembangkang persekutuan tidak menjejaskan sokongan daripada kalangan penyokong konservatif. Sokongan kepada PAS cenderung untuk terus kuat dalam kalangan pengundi konservatif di Kelantan. Dalam tahun-tahun kebelakangan ini, PAS kelihatan lebih terbuka berbanding parti Umno yang sekular, sehingga meletakkan calon Cina Kristian dan wanita India dalam pilihan raya ini. Ini walau bagaimanapun diimbangi oleh elemen lebih konservatif dalam parti, malah ada kalanya ditenggelamkan oleh pendirian konservatif PAS dalam isu-isu agama.

Tetapi harapan masih ada bagi Umno, yang membuktikan potensi untuk merampas kembali Kelantan pada pilihan raya 2004. Walau bagaimanapun, dalam pilihan raya 2008, kepimpinan Umno Kelantan yang hampir membuahkan kejayaan dipinggirkan - tindakan yang dilihat pemerhati sebagai satu sabotaj dalaman. Walaupun faksi-faksi yang wujud telah berdamai, politik dalaman sentiasa menjadi kelemahan Umno di Kelantan. Kumpulan baharu ditubuhkan oleh Tengku Razaleigh Hamzah, Amanah, juga disebut-sebut mampu menjadi penentu dalam penubuhan kerajaan akan datang, membangkitkan semula ingatan kepada partinya dahulu, Semangat 46 yang pernah bersama pakatan pembangkang.

Walaupun kelihatan menghadapi laluan sukar, masih ada ruang untuk BN di Kelantan. Pertama, perubahan undi sebanyak 7-8 peratus mungkin boleh memberi kelebihan kepada BN. Pada 2004, masa Umno hampirmenawan semula Kelantan, undi popular terbahagi kepada kedua-dua pihak hampir sama rata. Pada 2008, walaupun menyaksikan persembahan buruk, BN memperolehi 43 peratus undi popular berbanding 56 peratus diperolehi PAS. Ini bermakna BN masih mempunyai sokongan agak kuat di Kelantan, dan sedikit perubahan berpihak kepada BN boleh membawa kepada kejayaan yang tidak disangka.

Tambahan lagi, ada enam kerusi negeri yang masyarakat Cina memainkan peranan penting, dan di sinilah dasar 1 Malaysia perdana menteri mungkin dapat menarik undi kepada BN. Walaupun PAS kini giat mempromosi imej baharunya, pendiriannya dalam beberapa isu agama agak kontroversi, dan mungkin menjejaskan undi Cina untuk gabungan PR. Parti-parti politik telah memulakan usaha menghadapi pilihan raya yang bakal menjadi yang paling panas dalam sejarah Malaysia. Beberapa anggaran menunjukkan BN diketuai Umno akan menewaskan PR dengan tipis di peringkat persekutuan. Oleh itu, setiap satu pengundi amat penting, terutama sekiranya BN mahu terus kekal berkuasa. Walaupun sering dilihat sebagai underdog di Kelantan, prestasi yang melebihi daripada biasa bakal menjadi kunci dalam merampas kembali Kelantan dan mengekalkan kuasa di Putrajaya.

Bagi PAS, Kelantan ialah ujian litmus bagi parti ini - sama ada perubahan yang dibawa oleh pakatannya dengan parti-parti lain telah membawa manfaat atau melemahkan lagi kedudukan PAS. Apapun, keputusan pengundi di Kelantan ialah sesuatu yang kritikal dalam pilihan raya umum nanti.

Afif Pasuni ialah felo penyelidik bersekutu Program Malaysia di Sekolah Kajian Antarabangsa S Rajaratnam (RSIS), Universiti Teknologi Nanyang, Singapura. Artikel ini ialah terjemahan komentar bertajuk Battle for Kelantan: Will PAS Remain in Power? oleh SiasahDaily, dipetik daripada laman RSIS Commentaries.

PRU 13: Panas, celaru dan sesak

Pilihan Raya Umum ke-13 ini ialah yang pertama di bawah pimpinan Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak bagi Barisan Nasional, dan kali pertama Pakatan Rakyat menyertai pilihan raya umum bersama selepas ditubuhkan selepas Pilihan Raya Umum ke-12 pada 2008.

Selesai penamaan calon pada 20 April lalu, pilihan raya kali ini mencatat sejarah dengan jumlah 579 calon merebut 222 kerusi Parlimen, dan 1,321 bersaing di 505 kerusi negeri, dan tiada satu pun kerusi dimenangi tanpa bertanding.

Pilihan raya umum kali ini muncul menjadi pilihan raya yang dikuasai isu-isu panas sehingga menyentuh pelbagai hal sensitif, bercelaru dengan parti-parti pemerintah dan pembangkang menyaksikan jumlah besar ahli bertanding bebas dan pada masa sama gagal mencapai persefahaman asas bertanding satu lawan satu menentang BN, dan jumlah calon yang banyak hingga berlaku persaingan sehingga tujuh penjuru.

Barisan Nasional

Kebimbangan menghadapi tentangan ahli menjadi realiti apabila lebih 20 ahli bertanding bebas tanpa mandat parti, dan menghadapi tindakan pecat. Ini berlaku selepas proses panjang pemilihan calon, yang dilihat mengambil kira pelbagai faktor termasuk sokongan pengundi muda dan mengemukakan imej baharu yang lebih segar kepada pengundi, selepas bencana Pilihan Raya Umum ke-12. Paling berprofil tinggi ialah Timbalan Ketua Pergerakan Wanita Umno, Datuk Kamilia Ibrahim yang bertanding bebas di kerusi Parlimen Kuala Kangsar. Muka-muka baharu yang ramai dicalonkan memungkinkan tindakan protes daripada orang lama yang tidak berpuas hati. BN walau bagaimanapun kelihatan mempunyai keyakinan baharu untuk menhadapi pilihan raya kali ini.

Pakatan Rakyat

Persetujuan paling asas dalam pilihan raya, satu lawan satu menentang BN gagal dilaksanakan, apabila bertembung sesama sendiri di tujuh kerusi; satu persekutuan dan enam negeri, melibatkan PKR dan PAS. PKR dan DAP juga menghadapi ahli bertanding bebas ekoran tidak puas hati dengan keputusan kepimpinan utama parti. Isu pertembungan sesama sendiri menjadi berita panas dalam kalangan PR seminggu sebelum penamaan calon. Perkembangan ini jauh sekali daripada kegembiraan selepas pilihan raya 2008, dan semangat yang diperhatikan sejak beberapa tahun lalu. Tetapi, kempen PR kali ini muncul sebagai kempen paling yakin dalam usaha menggantikan BN sebagai kerajaan di peringkat persekutuan.

Kerusi marginal

Kerusi-kerusi dimenangi dengan majoriti tipis menjadi perhatian dalam setiap pilihan raya, dan dalam persaingan yang dijangka sengit kali ini, kedua-dua BN dan PR berharap dapat merampas kerusi-kerusi panas ini, seperti PAS yang mensasarkan Arau dan BN mensasarkan Kuala Selangor. Sejumlah 14 kerusi Parlimen di seluruh negara dimenangi pada pilihan raya 2008 dengan majoriti kurang 1,000 undi. Negeri-negeri medan persaingan utama Selangor, Terengganu, Perak, Kedah dan Kelantan kesemuanya mempunyai jumlah kerusi marginal yang agak banyak. Daripada 32 kerusi negeri di Terengganu, 12 dimenangi dengan majoriti bawah 1,000 undi.

Parti-parti kecil

Parti yang melalui laluan sukar sejak penubuhan, Parti Kesejahteraan Insan Tanah Air, Kita, bertanding di dua kerusi persekutuan dan 11 negeri. Parti Berjasa kembali bersaing, mengambil kesempatan daripada sentimen negatif terhadap PAS, dengan bertanding di sembilan kerusi Parlimen dan lima kerusi negeri. Pilihan raya kali ini akan menjadi medan ujian kepada parti-parti kecil terbabit, mengukur sejauh mana kemampuan dan populariti mereka.

"Malaysian spring"

Jangkaan tentang protes massa besar-besaran pada Pilihan Raya Umum ke-13 sentiasa menjadi topik yang diperdebatkan antara dua gabungan utama BN dan PR, dengan masing-masing menuduh pihak lawan akan mencetuskan kekacauan sekiranya tewas. Pelbagai petunjuk memberi gambaran kecenderungan sesetengah pihak dalam kalangan penentang BN untuk mencetuskan protes massa "Malaysian spring," sekiranya tidak berpuas hati dengan tahap integriti pilihan raya kali ini.

Politik berasakan kaum

Sekuat mana pun retorik disuarakan kedua-dua belah pihak sama ada BN mahupun PR, politik berasakan kaum masih menjadi senjata penting kempen politik di negara ini. Pemilihan kerusi untuk ditandingi tidak dapat mengabaikan komposisi pengundi, isu ketuanan Melayu masih menjadi bahan kempen Umno, sebahagainnya digunakan untuk menafikan beban sejarahnya sendiri yang penuh dengan pencabulan amanah, dan kebimbangan terhadap dasar dan peraturan bersumberkan Islam masih dimomokkan kepada pengundi Cina.

Ketiadaan debat ideologi

Hampir semua isu kedua-dua kumpulan utama, BN dan PR berasaskan kepada isu, dengan kedua-dua menaburkan janji-janji populis. Pemerhatian terhadap ideologi parti-parti bertanding kebanyakannya disembunyikan dengan petikan-petikan kenyataan ringkas dan pelbagai imej dan simbol pop. Kebangkitan liberal dan reaksi konservatif kurang dinilai dengan lebih mendalam di media. Sentimen kelihatan menguasai hampir sepenuhnya pilihan raya kali ini.

PRU 13: DAP kekal parti Cina

DAP, parti didominasi etnik Cina dalam gabungan Pakatan Rakyat terus menunjukkan sifatnya sebagai parti yang sektarian dan sukar menyesuaikan diri dengan retoriknya sendiri yang menolak perkauman.

Sepanjang sejarah, DAP bersaing paling utama dengan MCA merebut pengundi Cina, dan sehingga hari ini sukar menunjukkan sikap atau imej lebih inklusif.

Orang kuat parti itu, Lim Kit Siang yang kini menjawat jawatan penasihat, bakal bertanding di kerusi Parlimen Gelang Patah, yang lebih 50 peratus pengundinya terdiri daripada kaum Cina.

Menurut data Suruhanjaya Pilihan Raya, pengundi Gelang Patah terdiri daripada 53 peratus Cina, 34 peratus Melayu dan 12 peratus India.

Hal ini jelas menunjukkan pertimbangan sokongan Cina yang dijangka dapat diperolehi oleh DAP, ketika pengaruhnya berbanding MCA sedang meningkat dan bakal menjadi wakil utama suara masyarakat Cina dalam politik Malaysia.

Perkembangan terkini hasrat Lim bertanding di Gelang Patah jelas menunjukkan pertimbangan kaum yang sangat tinggi pada parti DAP, ketika parti-parti lain telah lama menunjukkan kesediaan menjadi lebih terbuka.

Pertengkaran panas Lim dengan Tun Dr Mahathir Mohamad berhubung isu bertanding di Parlimen Gelang Patah menjelaskan lagi perkiraan faktor kaum yang diambil oleh DAP.

Mahathir dalam satu catatan ringkas di blognya menjelaskan apa yang dilihat sebagai perkiraan DAP dalam memutuskan untuk bertanding di Gelang Patah, yang menurutnya, "Jelas sekali disebabkan majoriti (pengundi) Gelang Patah ialah kaum Cina."

Lim menolak kenyataan Mahathir itu, yang didakwa bersifat menghasut dan dalam satu tulisan di blog menggesa Mahathir ditahan dan didakwa.

Sifat Lim didedahkan melalui kenyataannya menyelar MCA kerana menyerahkan kerusi Gelang Patah kepada parti Melayu Umno, dengan membuat andaian bahawa sekiranya MCA menyerahkan Gelang Patah kepada Umno, kerusi-kerusi MCA yang peratus pengundi Cina bawah 52 peratus juga perlu diserahkan kepada Umno.

Umno bakal meletakkan Menteri Besar Datuk Abdul Ghani Othman untuk berdepan Lim di kerusi itu.

DAP mudah mengambil pendirian kritikal terhadap parti-parti Cina lain dengan mengambil kira pengaruh parti-parti tersebut berbanding sekutu mereka, Umno.

Kritikan terhadap pentadbiran Dr Koh Tsu Koon di Pulang Pinang sejak lama dulu ialah dakwaan tidak mempunyai kuasa sewajarnya, yang paling jelas diperlihatkan melalui satu kempen menuntut "chief minister with power," satu kritikan kepada ketua menteri dari Gerakan itu yang didakwa dikuasai Umno.

PRU 13, peningkatan Umno dan kemerosotan MCA

Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak memasuki gelanggang Pilihan Raya Umum ke-13 untuk pertama kali sejak dilantik perdana menteri pada 2009, selepas Barisan Nasional menghadapi kemerosotan teruk dalam Pilihan Raya Umum ke-12.

Selain penghakisan sokongan daripada pengundi, faktor sabotaj juga dilihat menjadi faktor utama, dan dinilai sebagai sebab penting kejatuhan Selangor kepada gabungan parti-parti yang kemudian membentuk Pakatan Rakyat.

Pemilihan calon kali ini telah mengambil kira faktor sabotaj daripada kalangan warlords dan ahli yang kecewa kerana tidak terpilih mewakili parti.

Pemimpin-pemimpin parti berulang kali menyuarakan amaran supaya tidak mensabotaj parti, dengan Tun Dr Mahathir Mohamad sendiri beberapa kali mengulangi amaran supaya tidak melakukan sabotaj demi memastikan BN menang.

Najib telah menunjukkan keberanian dalam memilih calon-calon untuk bertanding mewakili BN dalam pilihan raya kali ini, terutama dengan meletakkan ramai muka-muka baharu, satu usaha memulihkan semula keyakinan orang ramai terhadap BN dan tidak memanjangkan lagi tempoh pemimpin-pemimpin lama.

Melalui pemilihan calon-calon di Selangor, Najib menunjukkan kesungguhan untuk menawan semula negeri kaya itu, yang kehilangannya pada 2008 mencatat sejarah hitam kepada Umno.

Pencalonan Mukhriz Mahathir di kerusi negeri juga menunjukkan satu persediaan untuk menawan semula Kedah, negeri yang menyaksikan serangan tidak kurang hebat terhadap pemerintahan PAS yang menawan negeri ini pada Pilihan Raya Umum ke-12.

Pemilihan calon untuk berdepan pilihan raya mencabar kali ini menyaksikan Umno dan BN melaksanakan kerja yang jauh lebih sukar berbanding sebelum ini untuk memilih calon yang boleh menang, yang tafsirannya berbeza dalam kalangan parti-parti komponen.

Pemilihan calon Umno di kerusi Wangsa Maju dan Gelang Patah yang sebelum ini ditandingi MCA menunjukkan perkiraan sokongan Melayu yang dinilai lebih terjamin kepada Umno dan BN berbanding calon rakan Cina dalam BN itu.

MCA setakat ini boleh disimpulkan sebagai sedang melalui proses peralihan penggantian peranannya mewakili kepentingan Cina kepada DAP.

Sejak beberapa tahun lepas, MCA telah bersedia untuk memainkan peranan sebagai pembangkang seperti yang dilakukan DAP selama ini, dan mendakwa akan dapat berperanan menjadi pembangkang Cina yang lebih berkesan berbanding DAP.

Pilihan raya umum kali ini menampakkan lagi peningkatan kedudukan Umno dan kemerosotan MCA yang mewakili suara Cina dalam gabungan BN.